Jezus

Omówiłem już ogólną kwestię monoteizmu i spotkało się to z niezwykle pozytywnym odbiorem, ponieważ nie przedstawiłem żadnej nowej ani innej ewangelii, a jedynie biblijną hierarchię między Bogiem Ojcem (JHWH) a Jego Synem Jezusem Chrystusem. Tym artykułem zamykam temat monoteizmu. 

W przeciwieństwie do późniejszej teologii hellenistycznej, biblijno-hebrajska doktryna wiary jest bardzo prosta, aby cały lud mógł zrozumieć wolę Boga: zarówno nauczyciel, jak i pasterz. Faryzeusze uczynili z niej skomplikowaną doktrynę, aby uzależnić lud od swoich interpretacji. Jezus sprzeciwił się tej sztucznej niejasności. Sam nauczał prostymi przypowieściami. Dlatego Paweł upomniał miłośników filozofii Greków (1 Kor 1,18-25), że Bóg zniweczy ich mądrość, ponieważ to, co jest pogardzane na świecie, zostało wybrane przez Boga.

Ci, którzy nauczają w prosty sposób Jezusa, są solą w oku niektórych teologów, ponieważ w ten sposób tracą oni jako teologiczni pośrednicy wpływ na swoich wiernych, tak jakby bez ich skomplikowanych interpretacji nie dało się obejść. W ten sposób skomplikowali oni stwierdzenie Jezusa z Ewangelii Marka 12,29, że istnieje tylko jeden Bóg: „Adonai echad-jeden”.

Ten jeden Bóg (JHWH) jest w naszej przypowieści zamkiem w drzwiach. Jednak jedynym kluczem, który do niego pasuje, jest Chrystus, ponieważ „jest tylko jeden pośrednik między Bogiem a ludźmi, mianowicie człowiek Jezus Chrystus” – pisze Paweł w 1 Liście do Tymoteusza 2,5. Zamek i klucz należą więc do siebie, ale nigdy nie można ich mylić. Klucz nigdy nie jest jednocześnie zamkiem. Teologia chrześcijańska wielokrotnie przejmowała hellenistyczny sposób myślenia, odbiegając tym samym od biblijnych źródeł. Kiedy Jezus mówi o Piśmie (TeNaCH), ma na myśli wyłącznie Stary Testament, ponieważ Nowy Testament nie istniał jeszcze w tamtych czasach. A jeśli w Piśmie uznanym przez Jezusa jest napisane, że istnieje tylko jeden (echad) Bóg (Izajasz 44,6), to nie możemy tworzyć z tego wielu bogów.

Paweł pisze w 1 Liście do Koryntian 15,2, że ten jeden Bóg ma Syna, który przez pewien czas pełni rolę klucza, pisze Paweł w 1 Liście do Koryntian 15,24-28, ponieważ gdy Chrystus podporządkuje sobie wszystko, podporządkuje się samemu temu, który podporządkował mu wszystko, aby potem Bóg JHWH znów był „wszystkim we wszystkim”. Jest to ABC wiary pierwotnego Kościoła, w którym nie zaprzecza się ani Bogu Ojcu, ani Jego Synowi, ale wszystko jest uporządkowane zgodnie z biblijnym porządkiem. Gdy głosiłem Chrystusa, wielu czytelników jeszcze się nie urodziło. Stałem na ulicy i oferowałem ludziom klucz, aby mogli przyjść do jedynego Boga za pomocą klucza, który nazywa się Jezus Chrystus. Często jednak mam wrażenie, że w wspólnotach cieszą się z klucza, ignorując fakt, że jest on przeznaczony do zamka.

Skąd pochodzi Biblia?Termin „Stary Testament” jest nieprawidłowy, ponieważ sugeruje, że księga ta jest stara w sensie przestarzała. Dokładna nazwa to TeNaCH, skrót od Thora (Pięć Ksiąg Mojżesza), Newiim (Księgi Proroków) i Ketuwim (hagiografowie). Są to księgi uznane za kanoniczne już przed Chrystusem, do których odnosi się również Jezus Chrystus jako do „Pisma Świętego”. Oprócz nich istnieją niekanoniczne apokryfy i pseudoapokryfy.

W przypadku „Nowego Testamentu” należy zwrócić uwagę, że oryginalny tekst źródłowy nie został napisany, jak się powszechnie uważa, w języku greckim, ponieważ Jezus i uczniowie mówili po hebrajsku, a tylko w pojedynczych przypadkach po aramejsku, ale nie po grecku. Wcześni ojcowie Kościoła, tacy jak Papiasz (70-123), mówią o „Ewangelii hebrajskiej”. Oznacza to, że grecki „tekst źródłowy” jest już tłumaczeniem z języka hebrajskiego. Do tych hebrajskich pism nowotestamentowych należą również List do Hebrajczyków i Apokalipsa. Natomiast listy apostołów do wspólnot w diasporze były napisane w języku greckim. Wszystkie późniejsze tłumaczenia są tłumaczeniami wielojęzycznymi. Martin Luther nie był jednak pierwszym, który opublikował tłumaczenie Biblii na język niemiecki. Dzięki nowej technice drukarskiej Gutenberga mógł jednak lepiej sprzedać swoje tłumaczenie Biblii. Przed Lutrem istniała już niemiecka Biblia Mentelina, wydrukowana w Strasburgu w 1466 r., a także Biblie kolońskie wydrukowane w języku niemieckim w 1478 r. oraz Biblia z Halberstadt z 1522 r., żeby wymienić tylko kilka.