Bóg

Nie wierzą jednak, że Jezus Chrystus jest wszechmocnym BOGIEM. Wierzą, że chociaż przewyższa on wszystkie inne stworzone istoty rozumne, jest istotą/osobą odrębną od wszechmocnego Ojca, podporządkowaną Mu i zależną od Niego. Za tym przekonaniem przemawiają, oprócz innych powodów, następujące argumenty Pisma Świętego:

Czy ten, który namaszcza, może być taki sam jak ten, który jest namaszczany?

5. Jezus jest przedstawiany jako arcykapłan. „... święci bracia, ... patrzcie na apostoła i arcykapłana naszego wyznania, Jezusa” Hbr 3,1 Zadaniem kapłana jest służba Bogu! Chrystus jako kapłan nie może więc być Bogiem!

6. Chrystus jest pośrednikiem między „jednym Bogiem” a ludźmi „Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus. 1 Tm 2,5

7. Jezus został posłany przez Ojca jako Zbawiciel ludzi. „A my widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata” 1 Jana 4,14

8. Jezus został powołany przez Boga na apostoła. „Dlatego, święci bracia, ... patrzcie na apostoła ... Jezusa, który jest wierny temu, który go ustanowił, podobnie jak Mojżesz w całym swoim domu!” Hbr 3,1-2
 
9. Jezus jest nam przedstawiony jako nasz orędownik przed Bogiem. „... Chrystus Jezus, który umarł, a nawet więcej, który został wskrzeszony, który jest po prawicy Boga, który również wstawia się za nami”. Rz 8,34

10. Bóg jest głową Jezusa. „Chcę jednak, abyście wiedzieli, że Chrystus jest głową każdego mężczyzny, a głową kobiety jest mężczyzna, a głową Chrystusa jest BÓG” 1 Kor 11,3

11. Tak jak my należymy do Chrystusa, tak Chrystus należy w ten sam sposób do BOGA. „Wy zaś należycie do Chrystusa, a Chrystus należy do BOGA”.1 Kor 3,23

12. Jezus mówi: „Mój Ojciec ... jest większy od wszystkich” J 10,29 Czy zatem Ojciec nie jest większy od Syna?

13. Jezus potwierdza to bez najmniejszych zastrzeżeń również w innym kontekście. „... ponieważ Ojciec jest większy ode mnie” J 14,28

14. Jezus praktycznie zaprzecza, że jest BOGIEM, gdy wyjaśnia: „Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden, BÓG”. Mk 10,17-18

15. Po tym, jak Jezus powiedział: „Ja i Ojciec jesteśmy jednym”, dał swoim uczniom jasno do zrozumienia, że nie miał na myśli „jednej substancji”, równej w mocy i chwale, ale jedności w miłości i intencji. Wyraźnie widać to w modlitwie, którą modli się do Ojca za nich: „aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni byli w Nas jedno...” J 17,21

16. Ojciec jest Bogiem Chrystusa, tak samo jak jest Bogiem chrześcijan. Jezus powiedział do Marii Magdaleny: „... Idę do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego” (J 20,17).

17. Jeden z apostołów mówi, że BÓG, w odróżnieniu od Pana Jezusa Chrystusa, jest jedynym wszechmocnym i jedynym nieśmiertelnym. „… pojawienie się naszego Pana Jezusa Chrystusa w swoim czasie ukaże błogosławionego i jedynego władcę, króla królów i pana panów, który jako jedyny jest nieśmiertelny i mieszka w niedostępnym świetle, którego nikt z ludzi nie widział i nie może zobaczyć. Niech mu będzie chwała i wieczna moc!” 1 Tm 6,15-16

18. Ten sam apostoł wyraźnie głosi, że Ojciec jest jedynym BOGIEM i że nie ma innego BOGA. „... wiemy, że nie ma innego Boga, tylko jeden. Bo choć są tak zwani bogowie w niebie lub na ziemi – jak jest wielu bogów i wielu panów – to jednak dla nas jest jeden Bóg, Ojciec, od którego pochodzą wszystkie rzeczy”. 1 Kor 8,4-6

19. Moc, którą posiadał Jezus, aby potwierdzić swoją tożsamość, została mu dana przez BOGA. „... Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi”.Mt 28,18

20. Jezus wyraźnie zaprzecza, że jest autorem swoich cudownych czynów. Zawsze odnosi się do Ojca lub Ducha Świętego BOGA. „Ojciec, który we mnie pozostaje, dokonuje swoich dzieł” J 14,10 „A jeśli ja wyrzucam demony przez Ducha BOGA...” Mt 12,28

21. Jezus wyraźnie mówi, że te dzieła nie świadczą o Jego własnej mocy, ale są dowodem, że Ojciec Go posłał. „Dzieła, które Ojciec mi dał, abym je wykonał, same dzieła, które wykonuję, świadczą o mnie, że Ojciec mnie posłał”. J 5,36

22. Jezus wyraźnie potwierdza, że dzieła nie są wykonywane w jego imieniu, ale z polecenia Ojca: „Dzieła, które wykonuję w imieniu mojego Ojca, świadczą o mnie”. J 10,25

23. Jezus wyjaśnia, że został potwierdzony przez BOGA Ojca i dlatego jest zobowiązany wobec tego BOGA. „Tego potwierdził Ojciec, BÓG”. J 6,27

24. Jezus wyjaśnia, że nie on sam jest autorem swojej nauki: „... Moja nauka nie jest moja, ale Tego, który mnie posłał. Jeśli ktoś chce pełnić Jego wolę, pozna z tej nauki, czy ona pochodzi od Boga, czy też Ja mówię sam od siebie”. J 7,16-17

25. Jezus zawsze jasno stwierdza, że jest pouczany przez Ojca. „Wtedy poznacie, że nie czynię nic z siebie, ale tak, jak mnie nauczył Ojciec”. J 8,28

26. Jezus wielokrotnie podkreśla, że Ojciec jest źródłem władzy, z jaką przemawia i działa: „Tak jak Ojciec ma życie w sobie samym, tak też dał Synowi mieć życie w sobie samym; i dał mu władzę sądzenia, ponieważ jest Synem Człowieczym”. ” J 5,26 i nast.

27. We wszystkich swoich działaniach Jezus zawsze wskazuje na swoją zależność od Ojca niebieskiego i podporządkowanie Jego wskazówkom: „Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; (...) Ojciec bowiem (...) pokazuje mu wszystko, co sam czyni” J 5,19 i nast.

28. Jezus nie szuka własnej chwały „Ja chwalę mojego Ojca, … Ja jednak nie szukam swojej chwały” J 8,49

29. Jezus powtarza to jeszcze raz „Jeśli ja chwalę siebie, to moja chwała jest niczym; to mój Ojciec mnie chwali, o którym wy mówicie: On jest naszym BOGIEM”. J 8,54

30. Apostoł wyjaśnia, że w Chrystusie mieszka cała pełnia, ponieważ tak podoba się Ojcu: „ponieważ cała pełnia chciała w Nim mieszkać” Kol 1,19

31. W Piśmie Świętym Chrystus nie jest przedstawiany jako „najważniejszy”, ale jako pośrednik, przyczyna wszystkich rzeczy związanych z naszym zbawieniem. „Dla nas bowiem istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego pochodzą wszystkie rzeczy, i my jesteśmy dla Niego, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystkie rzeczy są, i my przez Niego” 1 Kor 8,6

32. Jezus wyjaśnia, że nie pojawił się na świecie z własnej woli, ale został posłany przez BOGA „Ja nie przyszedłem sam z siebie, ale On mnie posłał” J 8,42 „... Ja nie przyszedłem sam z siebie, ale ten, który mnie posłał, jest prawdziwy” J 7,28 „Jezus – świadomy, że ... wyszedł od Boga i do Boga idzie” J 13,3

33. Jezus potwierdza, że to nie on ma prawo rozdzielać najlepsze miejsca w swoim królestwie: „Nie do mnie należy przyznawanie miejsc po mojej prawicy i po mojej lewicy, lecz jest to dla tych, którym mój Ojciec je przygotował” (Mt 20,23

34. Jezus wskazuje swoim uczniom na nadchodzący moment, od którego będą lepiej rozumieli to, co go dotyczy, i wyraźnie wyjaśnia im, że wtedy zrozumieją, iż jest całkowicie zależny od Ojca: „Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że to ja jestem i że nie czynię nic z siebie, ale mówię tak, jak mnie nauczył Ojciec”. J 8,28

35. Jezus zawsze twierdzi, że nie realizuje swojej własnej woli, ale całkowicie poddaje się woli Ojca i pozwala się Mu prowadzić: „Nie czynię bowiem mojej woli, ale wolę Tego, który mnie posłał” J 6,38

36. Jezus wyraźnie zaprzecza, że posiada boską cechę „istnienia z siebie samego”: „Ja żyję dla Ojca, tak samo ten, kto mnie spożywa, będzie żył dla mnie” (J 6,57).

37. Jezus wyraźnie nie rości sobie prawa do boskiej właściwości „wiecznego istnienia”: „Jak Ojciec ma życie w sobie samym, tak też dał Synowi mieć życie w sobie samym” (J 5,26).

38. Jezus wyraźnie zaprzecza również, że posiada boską cechę „wszechmocy”: „Nie mogę nic czynić sam z siebie; jak słyszę, tak sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy” (J 5,30

).

39. Jezus wyraźnie nie rości sobie prawa do boskiej cechy „wszechwiedzy”: „O tym dniu i godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec” (Mt 24,36; Mk 13,32).

40. W Ewangeliach jest napisane, że Jezus był kuszony przez diabła „BÓG nie może być kuszony przez zło” Jak 1,13

41. Jest napisane, że Jezus się modlił. „Spędził noc na modlitwie do BOGA” Łk 6,12 Dlaczego Chrystus miałby się modlić, skoro sam był BOGIEM?

42. Przed wskrzeszeniem Łazarza Jezus podziękował Ojcu w obecności wielkiego tłumu ludzi za to, że wysłuchał jego modlitwy: „Ojcze, dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś” (J 11,41).

43. Jezus błaga Ojca, aby Go uwielbił. „A teraz, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim świat powstał!” J 17,5 Ten, kto prosi BOGA, aby Go uwielbił, nie może sam być BOGIEM.

44. Jezus błaga Boga, aby w miarę możliwości ominął go kielich cierpienia, i dodaje: „Jednak nie jak ja chcę, ale jak Ty chcesz” (Mt 26,39).

45. Jezus woła na krzyżu: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?”Mt 27,46

 Czy ten, kto mówi coś takiego, może być Najwyższym Bogiem?

46. Jezus nigdy nie nalegał na czczenie „Syna” lub „Ducha Świętego”, czego powinien był wymagać, gdyby „Syn” i „Duch Święty” byli BOGIEM. Zawsze jednak nauczał, że chwała należy się Ojcu.

47. Jezus nigdy nie nakazał swoim uczniom czcić siebie ani Ducha Świętego, ale Ojca i tylko Ojca: „Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech będzie święte imię Twoje; niech przyjdzie królestwo Twoje”Łk 11,2

48. „Zaprawdę, powiadam wam: o cokolwiek poprosicie Ojca w imieniu moim, da wam”. J 16,23 „Nadchodzi jednak godzina, a nawet już nadeszła, kiedy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca w duchu i prawdzie”. J 4,23

48. Apostołowie nie mieli zwyczaju oddawać Jezusowi boskiej czci, ale Bogu Ojcu przez Jezusa lub w Jego imieniu: „Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana!” Rzym 7,25 „Jedyny mądry Bóg przez Jezusa Chrystusa, niech będzie mu chwała na wieki!” Rzym 16,27 „Dlatego zginam kolana przed Ojcem”. Ef 3,14

49. Po tym, jak Piotr został napełniony Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy, powiedział do Żydów: „Jezusa z Nazaretu, człowieka, który został wam objawiony przez Boga poprzez cuda, znaki i dziwy, które Bóg uczynił przez niego pośród was – jak sami wiecie – tego człowieka, który został wydany zgodnie z zamierzonym postanowieniem i uprzednią wiedzą Boga, wyście przez ręce bezprawnych przybili do krzyża i zabili. Bóg go wskrzesił, po tym jak rozwiązał boleści śmierci, ponieważ nie było możliwe, aby był przez nią zatrzymany”. Dz 2,22-24

50. Paweł wyraźnie mówi, że „wszystko pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa” 2 Kor 5,18

51. Ten sam apostoł dziękuje Bogu: „Ale dzięki Bogu, który daje nam zwycięstwo przez naszego Pana Jezusa Chrystusa!” 1 Kor 15,57

52. Paweł wzywa, aby „ku chwale Boga Ojca każde usta wyznawały, że Jezus Chrystus jest Panem” Flp 2,11.

53. Pismo Święte potwierdza, że „Chrystus nie sam siebie wywyższył, aby stać się arcykapłanem, ale Ten, który do Niego powiedział: „Synu mój, dzisiaj cię zrodziłem”. Hbr 5,5

54. Jan twierdzi jasno i jednoznacznie, że „Bóg objawił Jezusowi”. Ap 1,1

55. Apostoł mówi, że Chrystus jest tylko obrazem Boga: „On jest obrazem Boga niewidzialnego”. Kol 1,15

56. W tym samym fragmencie Biblii stwierdza się, że Jezus jest „pierworodnym całego stworzenia” Kol 1,15

57. Mówi się również, że Jezus jest „początkiem stworzenia Bożego” Ap 3,14

58. Nowy Testament zapewnia nas w wielu miejscach, że Jezus „został nieco poniżony poniżej aniołów” lub „został uczyniony nieco niższym od aniołów” Hbr 2,9 Jak BÓG może stać się niższy od swoich stworzeń?

59. Piotr wyjaśnia, że Jezus „otrzymał chwałę i cześć od Boga Ojca, gdy z wysublimowanej chwały dobiegł do niego głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie»”. 2 Piotra 1,17

60. Mówi się, że konieczne było, aby Zbawiciel ludzkości „stał się we wszystkim podobny do braci” (Hbr 2,17).

61. W Liście do Hebrajczyków Jezus jest porównywany do Mojżesza. Takie porównanie należałoby uznać za lekceważące, gdyby BÓG był tu porównywany do człowieka. „Został obdarzony większą chwałą niż Mojżesz” (Hbr 3,3).

62. Jezus jest nam przedstawiany jako sługa, jako wybrany, jako umiłowany przez Boga i jako ten, który otrzymał Ducha Bożego: „Oto mój sługa, którego wybrałem, mój umiłowany, w którym moja dusza ma upodobanie; położę na nim mojego Ducha” (Mt 12,18).

63. Sam Jezus wyraźnie wyjaśnia, że jego działania podobają się Ojcu i że Ojciec jest z nim i nie pozostawia go samego: „Ten, który mnie posłał, jest ze mną; nie pozostawił mnie samego, bo zawsze czynię to, co mu się podoba” (J 8,29).

64. O Jezusie mówi się, że „wzrastał w mądrości, wieku i łasce u Boga i ludzi” Łuk 2,52.

65. Jezus mówi, że otrzymał polecenia od Ojca: „Ojciec, który mnie posłał, dał mi polecenie, co mam mówić i co mam głosić” (J 12,49).

66. Jezus jest przedstawiany jako człowiek posłuszny Bogu: „stał się posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej” (Flp 2,8). „Wiem, że Jego przykazanie jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak mi Ojciec powiedział” J 12,50 „jak zachowałem przykazania mojego Ojca” J 15,10

67. Chrystus nauczył się posłuszeństwa i został udoskonalony „i choć był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał, a gdy został udoskonalony, stał się dla wszystkich, którzy są mu posłuszni, źródłem wiecznego zbawienia, uznany przez Boga za arcykapłana” Hbr 5,8

68. W Biblii Chrystus nazywany jest „pierworodnym wśród wielu braci” „on, pierworodny ... wśród wielu braci” Rz 8,29 Czy BÓG ma braci?

69. Jezus mówi, że wszyscy, którzy są posłuszni Bogu, są Jego braćmi i siostrami: „Kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie, ten jest moim bratem i siostrą” (Mt 12,50).

70. Jezus oferuje wierzącym taką samą pozycję i cześć, jaką sam ma u Ojca: „Kto zwycięży, temu dam zasiąść ze mną na moim tronie, tak jak ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie” Obj. 3,21

71. Dawniej BÓG przemawiał przez proroków. Dopiero „w dniach ostatecznych” przemówił przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy „Po tym, jak BÓG przemawiał niegdyś wielokrotnie i na różne sposoby do ojców przez proroków, w tych dniach przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy” Hbr 1,2-3

72. Jezus jest „pierworodnym z umarłych” Ap 1,5

73. Biblia twierdzi, że Jezus został wskrzeszony z martwych przez Boga „Bóg wskrzesił tego Jezusa, czego wszyscy jesteśmy świadkami”. Dz 2,32 „że BÓG wskrzesił go z martwych” Rz 10,9

74. BÓG wylał Ducha Świętego przez Jezusa na apostołów „On wylał go obficie na nas przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela” Tt 3,6

75. Duch Święty nie mógł być dany przed uwielbieniem Jezusa przez Ojca „ponieważ Duch jeszcze nie przyszedł, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony” J 7,39

76. Biblia twierdzi, że Jezus został wywyższony przez BOGA „BÓG wywyższył Go do rangi przywódcy i zbawiciela po swojej prawicy, aby Izraelowi udzielił pokuty i przebaczenia grzechów” Dz 5,31

77. Mówi się również, że ten sam Jezus został ustanowiony przez BOGA Panem i Chrystusem: „Wiedzcie więc na pewno, że BÓG ustanowił tego Jezusa zarówno Panem, jak i Chrystusem” Dz 2,36.

78. BÓG nadał Jezusowi imię, które jest ponad wszelkie inne imiona „Dlatego też BÓG wywyższył Go i nadał Mu imię, które jest ponad wszelkie imię” Flp 2,9

79. BÓG postanowił, że Jezus będzie sędzią żywych i umarłych „I nakazał nam […] głosić i świadczyć, że jest on wyznaczonym przez BOGA sędzią żywych i umarłych”. Dz 10,42

80. BÓG będzie sądził przez Jezusa „w dniu, w którym BÓG osądzi tajemnice ludzkie ... przez Jezusa Chrystusa” Rz 2,16

81. Ojciec przekazał Jezusowi wszelki sąd „cały sąd przekazał Synowi”J 5,22

82. Jezus uzasadnia znaczenie swojego wyroku wyłącznie tym, że nie będzie to wyłącznie jego własny wyrok, który ma ogłosić, ale także wyrok swojego Ojca „Gdybym jednak sądził, to mój sąd byłby prawdziwy, ponieważ nie jestem sam, ale ja i Ojciec, który mnie posłał” J 8,16

83. Pismo Święte mówi, że Jezus po swoim wniebowstąpieniu zasiadł po prawicy Boga „Pan został wniebowzięty i zasiadł po prawicy Boga”Mk 16,19

84. Paweł potwierdza, że Jezus nawet po swoim wniebowstąpieniu nadal jest zależny od Boga: „ale to, co żyje, żyje dla Boga” Rz 6,10 „ale żyje z mocy Boga, ponieważ i my ... będziemy żyć z mocy Boga” 2 Kor 13,4

85. Pismo Święte mówi, że Jezus zawsze będzie podlegał BOGU „... wtedy także Syn sam będzie podlegał Temu, który mu wszystko poddał, aby BÓG był wszystkim we wszystkim” 1. Kor 15,28

86. Apostoł Jan twierdzi, że nikt nigdy nie widział Boga. Gdyby Jezus był Bogiem, nie byłoby to prawdą. „Nikt nigdy nie widział Boga” J 1,18

87. Wszystkie proroctwa Starego Testamentu odnoszące się do Jezusa mówią o człowieku odrębnym od Boga i podporządkowanym Mu. „Proroka takiego jak ja wzbudzi ci Pan, twój Bóg, spośród twoich braci” (Pwt 18,15). „Filip mówi do niego: Znaleźliśmy tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i prorocy, Jezusa, syna Józefa z Nazaretu” J 1,45

88. Żydzi nigdy nie spodziewali się, że ich Mesjaszem będzie ktoś inny niż człowiek odróżniony od Boga i podporządkowany Mu. Nie ma też żadnego biblijnego dowodu na to, że nasz Zbawiciel dał im choćby najmniejsze wskazówki, że oczekiwanie to było błędne.

89. Poza dwoma przypadkami nie ma żadnych wskazówek, że Żydzi sprzeciwiali się Jezusowi, ponieważ twierdził, że jest BOGIEM lub równym BOGU. Gdyby miał zwyczaj zawsze zakładać tę tożsamość lub równość, to w swoich przemówieniach do ludzi, którzy byli tak mocno zaznajomieni z nauką o „jednym Bogu”, byłby nieustannie uwikłany w kontrowersyjne dyskusje na ten temat. Takie ślady musiałyby pojawiać się w większej liczbie w Nowym Testamencie.

90. W obu przypadkach, w których Jezus został oskarżony – w jednym przypadku, gdy uważano, że uczynił się Bogiem, w drugim przypadku, gdy zarzucano mu, że uczynił się równym Bogu – wyraźnie zaprzeczył tym oskarżeniom! W odpowiedzi na zarzut, że ośmielił się uczynić siebie równym Bogu, Jezus bezpośrednio mówi: „Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; bo cokolwiek On czyni, to samo czyni również Syn” (J 5,19). W odpowiedzi na zarzut, że uczynił siebie równym Bogu, Jezus zasadniczo zaprzecza w następujący sposób: Wasze własne pisma nazywają Mojżesza „Bogiem”, a waszych sędziów „bogami”. I Pismo ma rację. Z pewnością nie jestem mniejszy od nich, ale nie nazywam siebie Bogiem, tylko Synem Boga! „Czyż nie jest napisane w waszym Prawie: «Powiedziałem: Wy jesteście bogami»? Jeśli nazwał bogami tych, do których skierowane było słowo BOGA – a Pismo nie może być unieważnione – to czy mówicie o tym, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat: bluźnisz, ponieważ powiedziałem: Jestem Synem BOGA?” J 10,34 i nast.

91. Gdyby jego najbliżsi uczniowie wierzyli, że Jezus jest wszechmocnym Bogiem, czy byliby z nim tak blisko, dyskutowali z nim, zdradzili go, zaparli się go uciekli od niego i pozwolili go ukrzyżować?

92. Apostołowie głoszą również po Zesłaniu Ducha Świętego, teraz napełnieni Duchem Świętym, nie to, że Jezus był BOGIEM, ale raczej głosili coś innego, co było całkowicie niezgodne z taką nauką. „Mężowie izraelscy, słuchajcie tych słów: Jezus, Nazarejczyk, człowiek, który został wam objawiony przez Boga poprzez cuda, znaki i dziwy, ... tego człowieka, który został wydany zgodnie z postanowieniem i uprzednią wiedzą Boga, wyście przez ręce bezprawnych ukrzyżowali i zabili”Dz 2,22

 „Z potomstwa Dawida BÓG zgodnie z obietnicą dał Izraelowi Zbawiciela Jezusa” Dz 13,23 „Ponieważ Bóg wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat w sprawiedliwości przez człowieka, którego wyznaczył, i dał wszystkim dowód, że go wskrzesił z martwych”. Dz 17,31

93. Nie ma żadnych dowodów potwierdzających, że pierwsi chrześcijanie kiedykolwiek zostali oskarżeni przez Żydów o bałwochwalstwo, co z pewnością by się stało, gdyby ci pierwsi wierzący wierzyli i głosili, że Syn jest tak samo JHWH, jak Ojciec JHWH. Z drugiej strony smutnym faktem jest, że ten zarzut stał się najostrzejszym z żydowskich zarzutów wobec chrześcijan, odkąd nauka o Trójcy Świętej stała się dogmatem kościelnym.

94. W Nowym Testamencie znajduje się 17 miejsc, w których Ojciec jest przedstawiony jako jedyny BÓG; nie ma jednak ani jednego miejsca, które przedstawiałoby Syna w ten sposób.

95. Istnieje 320 miejsc, w których Ojciec jest nazywany Bogiem bez żadnych ograniczeń i w tym znaczeniu; natomiast nie ma żadnego miejsca, w którym tak nazywany jest Syn.

96. Istnieje 105 miejsc, w których Ojciec jest określany różnymi szczególnymi wysokimi tytułami lub przydomkami, podczas gdy Syn nigdy nie jest tak określany.

97. Istnieje 90 miejsc, które mówią, że wszelka cześć i uwielbienie powinny być oddawane JEMU i że wszystko powinno ostatecznie służyć JEGO chwale i wielkości; podczas gdy o Synu nie ma żadnej takiej wzmianki.

98. Spośród 1300 miejsc Nowego Testamentu, w których pojawia się słowo „BÓG”, żadne nie wskazuje w sposób jednoznaczny na istnienie więcej niż jednej osoby w Boskiej Trójcy ani na to, że ta osoba jest kimś innym niż Ojciec.

99. Ponad 300 fragmentów opisujących Syna pokazują go jednoznacznie lub poprzez logiczne wnioskowanie jako podporządkowanego Ojcu, jako człowieka pochodzącego od Ojca. Swoją boską moc otrzymał od Ojca i we wszystkim działa całkowicie zgodnie z NIM.

100. Jednym słowem: Dominująca pozycja Ojca i podporządkowanie Syna to prosta, niebudząca wątpliwości i powszechnie przyjęta nauka Biblii. Natomiast nauka o ich równości lub tożsamości jest owiana tajemnicą, obciążona trudnościami i poparta co najwyżej kilkoma fragmentami.

Tłumaczenie: BiblicalUnitarian.com
100 argumentów za wiarą unitarianistyczną