Duch Boży
BÓG jest DUCHEM, a ci, którzy Go czczą, muszą czcić Go w duchu i prawdzie. ” Jan 4,24
Niektórzy unitarianie wątpią, że te słowa Jezusa Chrystusa są wyjaśnieniem podstawowej i istotowej natury BOGA.
Sam tekst jest całkowicie jednoznaczny i jasny, „DUCH jest BOGIEM” oznacza dosłownie, że BÓG w całej swojej istocie jest wyłącznie DUCHEM, zarówno w swoim istnieniu, jak i w całym swoim działaniu. Oba te elementy są ze sobą nierozerwalnie związane.
Aby móc czcić BOGA, ludzie muszą być w DUCHU, a to oznacza, że muszą być wypełnieni niewielką częścią działania i istoty BOGA.
Słowo DUCH ma kilka znaczeń: oznacza ODDECH, WIATR, MOC, ŚWIADOMOŚĆ lub ROZUM oraz zgromadzoną i skuteczną SIŁĘ/energię. Autor uważa, że wszystkie znaczenia należy uwzględnić w stwierdzeniu „BÓG jest DUCHEM”.
Ostatnio wymieniona skuteczna siła jest jedynym niewystarczającym wyjaśnieniem, ponieważ wszystkie skuteczne SIŁY/energie zawsze pochodzą od BOGA i wychodzą z NIEGO. BÓG ostatecznie sprawia, że JEGO MOC działa, lub można powiedzieć, że część JEGO MOCY działa. DUCHOWI DZIAŁANIA poprzedza DUCH jako skoncentrowana MOC. Ta skoncentrowana MOC jest wyraźnie utożsamiana przez Pana Jezusa z samym BOGIEM.
„Jezus rzekł do niego: Ty to powiedziałeś, ale ja wam powiadam: Od tej pory będziecie widzieć Syna Człowieczego siedzącego po prawicy MOCY i przychodzącego na obłokach nieba”. Mateusz 26,63
W podobny sposób Jezus utożsamiał BOGA z DUCHEM.
Paweł jasno stwierdza, że BÓG jest JEDYNYM WŁADCĄ.
„który w swoim czasie objawi błogosławiony i JEDYNY WŁADCA, KRÓL królów i PAN panów, JEDYNY, który ma nieśmiertelność i mieszka w niedostępnym świetle, którego nikt z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć. Jemu niech będzie cześć i wieczna moc. Amen”. 1 List do Tymoteusza 6,15-16
Herbert John Jantzen tłumaczy to jako WŁAŚCICIEL MOCY, a Fritz-Henning Baader jako WŁAŚCICIEL MAJĄTKU.
Wszystkie siły i moce, z których składa się wszechświat i niebo i które w nich działają, zgodnie z brzmieniem tego fragmentu, pochodzą z JEDYNEJ CENTRALI MOCY, od BOGA, który jest jedynym POSIADACZEM SIŁY/MOCY, a tym samym jest niewyobrażalnie wysoko skoncentrowanym DUCHEM/UMYSŁEM. Centrum, niezależnie od tego, jak rozległe by nie było, nigdy nie zostanie opuszczone przez BOGA, ponieważ w przeciwnym razie stworzenie uległoby zniszczeniu. Byłoby to tak, jakby BÓG przestał istnieć.
Ponieważ wszechświat (świat widzialny), podobnie jak niebo (świat niewidzialny), zostały stworzone jako zamknięte jednostki z niczego, czyli z BOGA, BÓG koniecznie należy do wyższego wymiaru i mieszka w niedostępnym świetle, gdzie jako JEDYNY WŁADCA albo zawiera w sobie wszystkie siły i moce, albo pozwala im wypływać z siebie.
BÓG jako czysty DUCH i czysta MOC jest centrum, z którego wypływało i wypływa całe światło, wszystkie moce i wszystkie siły. BÓG jest więc poza naturą stworzonych wymiarów widzialnych i niewidzialnych. BÓG istnieje ponad SWOIM STWORZENIEM.
Należy również pamiętać, że przed stworzeniem wszystkiego istniał tylko BÓG i nic więcej, i że BÓG nieustannie podtrzymuje całe stworzenie. Oznacza to, że BÓG w istocie SWOJEJ EGZYSTENCJI i SWOJEJ istoty nie tylko był SAM, kiedy stworzył całe stworzenie, ale nadal jest SAM w niezrównanej pozycji.
SAM BÓG ma najdelikatniejszą naturę, a wszystko, co od Niego pochodzi, ma mniej delikatną naturę, co w naturalny sposób prowadzi do powstania nowych wymiarów. To, że BÓG istnieje na najwyższym poziomie DUCHA i jest najdalej od materii, nie oznacza, że BÓG jest przez to mniej prawdziwy i realny.
Jak powstaje cała najsubtelniejsza natura BOGA, która jest jednocześnie nieskończoną siłą i mocą, i z czego się składa, pozostaje tajemnicą. Ze względu na nieskończoną koncentrację i nieskończoną ilość zgromadzonej energii autor dochodzi do wniosku, że w przeciwieństwie do swoich wcześniejszych twierdzeń BÓG ma ciało. Jednak MOC, ŚWIADOMOŚĆ lub SKONCENTROWANY DUCH i INTENSYWNY ODDECH są składnikami, które tworzą naturę BOGA. BÓG porusza się, mimo że ma ciało, ale nie w przestrzeni, ponieważ ON sam stanowi przestrzeń, w której się znajduje. Czysta JAŹŃ i ŚWIADOMOŚĆ BOGA, jak już kilkakrotnie podkreślano, odnoszą się do wszystkich MYŚLI i wynikających z nich wypowiedzi jako najwyższy stopień potencjału skuteczności.
Ponieważ ze wszystkich stron ciała DUCHA BOGA nieustannie przechowywana i skoncentrowana energia BOGA jest przekształcana w skuteczną energię pochodzącą od BOGA, a w ten sposób powstają również inne przestrzenie, BÓG nie może mieć ciała podobnego do ciała człowieka lub anioła. Dosłowne ręce, dosłowne stopy, dosłowny brzuch, dosłowne plecy, dosłowna klatka piersiowa, dosłowna szyja, dosłowne włosy i dosłowna twarz przeszkadzałyby BOGU w przekształcaniu skoncentrowanej i zgromadzonej energii w energię skuteczną.
Jeśli całe działanie i dzieło BOGA składa się z DUCHA, to czysta ŚWIADOMOŚĆ BOGA i wynikające z niej MYŚLI są jeszcze bardziej skoncentrowanym i pełnym energii DUCHEM, czyli najczystsza MOC. ŚWIADOMOŚĆ BOGA jest tak pełna nieskończonej i skoncentrowanej MOCY i SIŁY, że BÓG może ją wielokrotnie czerpać i przekształcać, aby stworzyć, utrzymać lub dokonać innych rzeczy, jakie tylko zechce.
Cały stworzony świat fizyczny i duchowy jest ciałem, w którym BÓG chce mieszkać lub mieszka, podobnie jak w świątyni. W tym miejscu pojawia się analogia do stworzenia człowieka, który z tego powodu nazywany jest obrazem lub podobieństwem BOGA. Głowa jest siedzibą jaźni i myśli, nerwy przekazują wolę i myśli do poszczególnych części ciała fizycznego, za pomocą których są one realizowane. W pewnym sensie i w przenośni tak samo jest w przypadku BOGA, JEGO potężna JAŹŃ, JEGO pełna energii ŚWIADOMOŚĆ tworzy JEGO myśli i słowa, które mogą być następnie przekształcone zgodnie z WOLĄ w energię materialną lub duchową.
Paweł opisuje zamieszkanie BOGA w Jezusie Chrystusie w celu pojednania w następujący sposób:
„BÓG był w Chrystusie i pojednał świat z SOBĄ, nie poczytując im ich grzechów”. 2 List do Koryntian 5,19
Ściśle rzecz biorąc, BÓG był w Chrystusie w takiej formie, że pełnia Ducha, która pochodziła od NIEGO, była w Chrystusie. Również ta pełnia nie jest bynajmniej całą pełnią DUCHA, który pochodzi od BOGA, a tym bardziej nie jest samym BOGIEM i ŚWIADOMOŚCIĄ jako źródłem i początkiem wszystkich rzeczy. Ale wszelkie działanie i wszelkie wypełnienie ludzi przez BOGA jest nierozerwalnie związane z SAMYM SOBĄ, ze ŚWIADOMOŚCIĄ i MYŚLENIEM oraz DZIAŁANIEM BOGA.
Można z tego wywnioskować, że Biblia mówi głównie o BOGU w Jego działaniu i postępowaniu, ale niewiele o Jego niepojętej i nieskończenie energetycznej JAŹNI i ŚWIADOMOŚCI, które są źródłem i początkiem wszystkich działań i wszystkiego, co zostało stworzone. Jednak BÓG w sensie absolutnym jest i pozostaje nierozerwalnie związany ze SWOIM działaniem i postępowaniem.
Wychodzenie BOGA z SIEBIE jest zawsze MIŁOŚCIĄ i w ten sposób energia MIŁOŚCI WŁASNEJ skoncentrowana na czystej JAŹNI i ŚWIADOMOŚCI jest nieustannie przekształcana w energię MIŁOŚCI BLIŹNIEGO, a nawet MIŁOŚCI WROGA.
Ponieważ BÓG jest nieskończonym oceanem pełnym DUCHA, może On czerpać z tego ducha i dawać go swoim stworzeniom, a mimo to nie staje się o wiele mniejszy.
Sam fizyczny wszechświat ma energię wynoszącą 2 razy 10 do potęgi 72 watów. Do tego dochodzi jeszcze zmagazynowana energia punktu zerowego wszechświata, która jest tak ogromna, że jeden decymetr sześcienny dałby już 10 do potęgi 100 watów. Energie niebiańskich mieszkań i niezliczonych aniołów są jeszcze potężniejsze, tak że wszystko razem daje ogromną ilość energii, którą STWÓRCA wykorzystał do stworzenia nieba i ziemi, tego, co niewidzialne i widzialne. BÓG jednak przechowuje w SOBIE jeszcze więcej energii, dlatego też utrzymuje całe stworzenie. BÓG zgromadził w SOBIE tak wiele energii, że mógłby ponownie wciągnąć do SIEBIE całą energię, która od Niego pochodzi. Poza tym BÓG nadal przechowuje w SOBIE tak wiele energii, że wszystko jest dla NIEGO możliwe.
„Ja jestem Alfa i Omega, mówi Pan BÓG, KTÓRY JEST, KTÓRY BYŁ i KTÓRY PRZYJDZIE, WSZECHMOCNY.” Objawienie 1,8
BÓG przechowuje w SOBIE tak wiele energii, że może wyemitować z SIEBIE tyle energii, aby napełnić nią pojednaną i zbawioną ludzkość, a także niezliczone niebiańskie zastępy. W ten sposób przychodzi BÓG. Nie tak, jak niektórzy sobie to wyobrażają, w postaci podobnej do człowieka, ale poprzez potężny wypływ SWOJEGO Ducha do stworzenia.
„Gdy jednak wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany TEMU, który Mu wszystko poddał”. 1 List do Koryntian 15,28
Po tej dyskusji na temat BOGA i DUCHA, a także BOGA i MOCY oraz ENERGII, należy ponownie poruszyć temat tekstu z Ewangelii Jana 4,24, biorąc pod uwagę kontekst.
Chodzi tu o oddawanie czci BOGU w duchu i prawdzie. Aby móc właściwie oddawać cześć BOGU, ludzie muszą, jak już wspomniano, być w duchu i być napełnieni DUCHEM BOGA. Cześć ma jednak również wiele wspólnego z poznaniem i zrozumieniem BOGA. Cześć ma więc związek z samym BOGIEM, z JEGO zdolnościami i działaniem. Wyrażają się one w tym, że BÓG jest pod każdym względem STWÓRCĄ. BÓG jest koniecznie DUCHEM, ponieważ jest STWÓRCĄ. Jego natura i istota jako DUCHA umożliwiają BOGU stworzenie wszystkiego.
BÓG jest skarbnicą twórczej mocy, siły i energii, które w każdej chwili może przekształcić w skuteczną moc, siłę i energię. Można by również tak sformułować stwierdzenie Pana Jezusa. BÓG jest pełen MOCY DUCHA, SIŁY lub energii.
Oprócz Księgi Stworzenia, głębsze poznanie BOGA umożliwia również duch poznania i duch proroczy. Samarytanie przyjęli treść pięciu ksiąg Mojżesza, ale nie uzyskali żadnego wglądu ani wiedzy o prorokach. Również treść pięciu ksiąg Mojżesza, o ile została przekazana, rozumieli bardzo powierzchownie. Pozostali przy zewnętrznym i czysto ludzkim rozumieniu i podążali za starymi tradycjami bez poznania BOGA.
Dlatego Pan Jezus powiedział:
„Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, bo zbawienie pochodzi od Żydów”. Ewangelia Jana 4,22
Po pierwsze, fragment ten mówi, że Jezus, podobnie jak wielu Żydów, jest czcicielem BOGA. Zgodnie z biblijnym rozumieniem zbawienie ma związek z poznaniem i zrozumieniem BOGA. A ponieważ Żydzi otrzymali wiele w zakresie poznania i zrozumienia BOGA, zbawienie pochodzi od Żydów. Jeszcze jedna myśl: Jezus nie mówi, że my czcimy TEGO, kogo znamy, a wy czcicie tego, kogo nie znacie. Jezus mówi raczej, że my czcimy to, co znamy, a wy czcicie to, czego nie znacie. Być może Jezus nawiązał w tym miejscu do późniejszego stwierdzenia, że BÓG jest DUCHEM. My, czczący Żydzi, rozumiemy BOGA takim, jakim ON jest, a mianowicie DUCHEM, podczas gdy wy czcicie Boga, kierując się całkowicie błędnymi ludzkimi wyobrażeniami o ciele podobnym do ludzkiego.
Twierdzi się, że słowo Zelem/obraz zawsze miało lub ma znaczenie dokładnego zewnętrznego i fizycznego wizerunku. Jeśli chodzi o ludzi lub zwierzęta, może to być prawdą. Jednak w odniesieniu do BOGA wnioski wynikające z użycia słów w języku potocznym tamtych czasów są bardzo wątpliwe. W końcu BÓG byłby wtedy tylko człowiekiem, a nie STWÓRCĄ. Również słowo BÓG jest MIŁOŚCIĄ lub miłość (agape) w ogóle musi być interpretowana zgodnie z przesłaniem biblijnym i w Nowym Testamencie otrzymuje nową interpretację. Jeśli chodzi o sprawy duchowe i pytania, porównania i studia słowne z użyciem słów z tamtych czasów nie zawsze są pomocne. Inaczej wygląda sytuacja, gdy chodzi o klasyfikację wydarzeń lub zrozumienie sposobu myślenia współczesnych Jezusa, Mojżesza lub Abrahama.