Jezus jest w pełni człowiekiem. Urodził się (Łk 2, 11), wzrastał w mądrości (Łk 2, 52), uczył się posłuszeństwa (Hbr 5, 8), męczył się (J 4, 6), spał (Mk 4, 38), miał ograniczoną wiedzę (Mk 5, 30; 13, 32) i umarł (Flp 2, 8).
Jezus jest w pełni człowiekiem. Urodził się (Łk 2, 11), wzrastał w mądrości (Łk 2, 52), uczył się posłuszeństwa (Hbr 5, 8), męczył się (J 4, 6), spał (Mk 4, 38), miał ograniczoną wiedzę (Mk 5, 30; 13, 32) i umarł (Flp 2, 8).
Jezus często się modlił (Mt 14, 23; Mk 14, 32-39; Łk 6, 12; J 11, 41; 12, 28, 17, 1 i nast.); samotnie wspinał się na górę, aby spędzić czas ze swoim BOGIEM. Jezus daje nam doskonały przykład tego, jak powinniśmy żyć, ponieważ jest taki sam jak my. Jedyną różnicą jest to, że został poczęty w nadnaturalny sposób i nigdy nie zgrzeszył. Obecnie istnieją jednak poważne rozbieżności w kwestii tego, kim jest Jezus. W Biblii znajduje się wiele wersetów, które jasno wskazują, że BÓG jest Ojcem Jezusa Chrystusa:
List do Rzymian 15, 6:
„abyście jednym głosem wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa”
2 List do Koryntian 1, 3:
„Niech będzie błogosławiony BÓG i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i BÓG wszelkiej pociechy”.
2 List do Koryntian 11, 31:
„Bóg i Ojciec Pana Jezusa, który jest błogosławiony na wieki, wie, że nie kłamię”.
List do Efezjan 1, 3-17:
„Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa! On obdarzył nas wszelkimi duchowymi błogosławieństwami w niebie w Chrystusie, aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w poznaniu Jego samego”
List do Efezjan 3, 14:
„Dlatego zginam kolana przed Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa”
List do Kolosan 1, 3:
„Dziękujemy Bogu, Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, zawsze, gdy modlimy się za was”
1 List Piotra 1, 3:
„Niech będzie błogosławiony BÓG i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia odrodził nas do żywej nadziei przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa”
2 List św. Jana 1, 3:
„Z nami będzie łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i od Jezusa Chrystusa, Syna Ojca, w prawdzie i miłości”.
Skupmy się jednak na czterech fragmentach Pisma Świętego, w których Jezus używa słów „mój BÓG”. Być może krótka refleksja nad tymi czterema tekstami pozwoli nam zrozumieć relację, jaka łączy Jezusa z jego BOGIEM (Mk 15, 34; Mt 27, 46; Jana 20, 17; Objawienie 3, 12).
Pierwsze dwa fragmenty to Marek 15, 34 i Mateusz 27, 46. Należy je rozpatrywać łącznie, ponieważ są to dwa odpowiadające sobie opisy tego samego wydarzenia historycznego – ukrzyżowania.
Ewangelia Marka 15, 34:
„A o dziewiątej godzinie Jezus zawołał donośnym głosem: Eloí, Eloí, lemá sabachtháni?, co oznacza: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?“
Mateusz 27, 46:
„O dziewiątej godzinie Jezus zawołał donośnym głosem: Eloí, Eloí, lemá sabachtháni? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?“
Jezus jest tu pokazany, jak krzyczy w agonii, wisząc na krzyżu w męczarniach. Tak wygląda dzisiejsza rzeczywistość w szpitalach. Jakiś czas temu jeden z moich przyjaciół miał usuwaną wyrostek robaczkowy. Kiedy czekaliśmy na lekarza w poczekalni, usłyszałem upiorną mieszankę dźwięków. Niektórzy pacjenci chrapali, inni wołali Boga, a jeszcze inni mamrotali podczas oddychania: „Panie, zmiłuj się”.
Jezus stanął w obliczu śmierci i wołał do swojego Boga, tak jak my byśmy to zrobili. Zacytował pierwszy wers psalmu, który dobrze znał. Psalm 22 zawiera bardzo dokładną przepowiednię tego, czego miał doświadczyć podczas ukrzyżowania. Kiedy Dawid pisał ten psalm, przechodził przez bardzo trudne chwile; czuł, że zbliża się śmierć. Wołał do „mojego Boga”. JAHWE jest Bogiem Dawida (Psalm 25, 1-2). Jezus utożsamiał się z tym psalmem Dawida. Wołał do tego samego Boga (JAHWE), do którego wołał Dawid. Trzecie miejsce, w którym Jezus mówi „mój BÓG”, znajdujemy w Ewangelii św. Jana.
J 20, 17:
„Jezus rzekł do niej: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca. Idź do moich braci i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego”.
W tej krótkiej rozmowie Jezus w zwięzły i rzeczowy sposób przedstawia swoje spojrzenie na BOGA. Gdyby ktoś zapytał Jezusa: „Kim jest BÓG?”, odpowiedziałby: „Mój BÓG i twój BÓG!”. To takie proste. Nie ma potrzeby stosowania skomplikowanych definicji ani sprzecznych stwierdzeń. Jezus miał i nadal ma jednego BOGA – Ojca.
Ostatni tekst, który chcemy rozważyć, znajduje się w Apokalipsie. List do kościoła w Filadelfii zawiera następujące stwierdzenie:
Apokalipsa 3, 12: „Kto zwycięży, tego uczynię filarem w świątyni mojego BOGA i nigdy więcej nie wyjdzie z niej; i wypiszę na nim imię mojego Boga i imię miasta mojego Boga, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od mojego Boga, oraz moje nowe imię”.
Cztery razy Jezus powtarza tutaj określenie „mój Bóg”. Nawet w swojej wywyższonej i uwielbionej pozycji nadal uznaje On, że Ojciec jest Jego osobistym Bogiem. Chociaż Ojciec dał Mu wszelką władzę w niebie i na ziemi (Mt 28, 18), dla Jezusa nadal jest jasne, kto jest Jego Bogiem.
Jeśli chcemy naśladować Jezusa, powinniśmy mieć tego samego BOGA, co on. Z rozważanych tekstów jasno wynika, że miał on tylko jednego BOGA – Ojca. Jezus nigdy nie modlił się do Ducha Świętego ani nie nazywał go swoim BOGIEM. Ojciec nigdy nie nazwał Syna swoim BOGIEM.
Za każdym razem, gdy Jezus używał słów „mój BÓG”, odnosiły się one zawsze do Ojca. Starajmy się naśladować Jezusa we wszystkich dziedzinach naszego życia, zwłaszcza jeśli chodzi o naszą relację z BOGIEM.
Autor: Sean Finnegan w http://www.21stcr.org/multimedia-2015/1_pdf/sf_jesus_has_a_god.pdf