Pierwsza uwaga:
Według świadectwa apostoła Jana Tomasz nie upadł przed Jezusem ani nie oddawał mu czci. W chwili zaskoczenia i zdumienia wypowiedział tylko te znane słowa. Tomasz był Żydem.
Znał pisma Starego Testamentu i wiedział, że szczególni ludzie powołani przez BOGA są ustanowieni jako „bogowie”.
Z pewnością był również obecny podczas gorącej dyskusji z „ortodoksyjnymi” , o której mowa w J 10, 31-39, gdzie Jezus wyjaśnił, że ludzie, do których skierowane było słowo, są „bogami”.
Z pewnością słyszał również, że Jezus potwierdził Shema Israel jako swoje własne wyznanie i nie uważał się za „jedynego Jahwe” (Mk 12, 29).

Druga uwaga:
Tomasz nie chciał lub nie mógł wcześniej uwierzyć, że Jezus zmartwychwstał – dzięki wskrzeszeniu swojego BOGA. Czy nie ma przynajmniej możliwości, że w momencie rozpoznania (i ze świadomością, że BÓG jest „wskrzesicielem”) skierował te słowa do obu?
Trzecia uwaga:
Ile jest biblijnych dowodów na to, że Tomasz tymi słowami stworzył dla Żydów „nową teologię”? Prawdopodobnie żadnego; wszystkie relacje Nowego Testamentu rozróżniają jedynego, wszechmocnego, jedynego prawdziwego BOGA, Ojca, i jego Syna, człowieka i naszego brata Jezusa Chrystusa, dawnego cieśli i wybranego posłańca i pełnomocnika BOGA.
Czwarta uwaga:
Dowód na moje ostatnie stwierdzenie jest następujący: jeśli spojrzymy na rozdział 20 Ewangelii św. Jana, zobaczymy, że Jezus powiedział do Marii Magdaleny: „ Idź do moich braci i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do mojego Boga i waszego Boga!” (werset 17). Zaledwie trzy wersety po wersecie 28, zawierającym okrzyk Tomasza, Jan pisze, dlaczego napisał tę księgę: „abyście uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym”. – co jest dowodem, że zgodnie ze świadectwem Jana w żadnym wypadku nie jest on tym BOGIEM. Jan nie przedstawia nam tutaj „teologii Chrystus jest BOGIEM”.
Piąta uwaga:
Oba powyższe fragmenty nie dowodzą, że ludzie, którzy padli przed Jezusem, wierzyli, że klękają przed BOGIEM. Dlaczego pomija się fakt, że w J 9 uzdrowiony ślepy od urodzenia powiedział faryzeuszom, że Jezus „jest od Boga” (werset 33) i że upadł przed Jezusem tylko dlatego, że ten potwierdził mu, iż jest „Synem Człowieka” (a.Hs. Synem BOGA) (werset 35), Chrystusem, namaszczonym przez BOGA? Również Szczepan widział Jezusa jako Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga (Dz 7, 56). Stwierdzenie, że ten, który jest „od Boga” i „stoi obok” BOGA, również ma być tym BOGIEM, jest jedną z tych „interpretacyjnych obserwacji” i jedną z tajemniczych zagadek związanych z doktryną trynitarną, ukrytym politeizmem, ale nie Słowem BOŻYM!