Jednym z najczęściej cytowanych fragmentów dotyczących Trójcy Świętej i preegzystencji jest hymn z Listu do Kolosan oraz wers z rozdziału 2. Trójcy twierdzą, że Paweł w tych wersetach utożsamia Mesjasza z Bogiem.
który jest obrazem niewidzialnego Boga, pierworodnym całego stworzenia. Albowiem przez Niego zostały stworzone wszystkie rzeczy, które są w niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy księstwa, czy władze: wszystkie rzeczy zostały stworzone przez Niego i dla Niego. (Kol 1,15-16 Elb.)
W Nim bowiem mieszka cała pełnia boskości cieleśnie; (Kol 2,9 Elb.)
• Obraz niewidzialnego BOGA:
Jezus jest „obrazem/odzwierciedleniem” BOGA (gr. eikon; 2 Kor 4,4; Kol 1,15). Jezus jest jednocześnie pierwowzorem i wzorem (1Petr 2,21; J 13,15). W związku z tym hymn rozpoczyna się stwierdzeniem, że Jezus był obrazem BOGA, podobnie jak Adam; mówi się tu również o chrystologii Adama. Dlatego łączą oni istnienie Jezusa „w postaci Boga” z Adamem, który został stworzony „na obraz (Boga)”, jak napisano w Księdze Rodzaju 1,27 i 5,3. „Bóg stworzył człowieka na swój obraz” (Rdz 1,27), co jednak nie uczyniło Adama i Ewę bogami.
Pierwszy Adam chciał sięgnąć po chwałę BOGA i tym samym sprowadził na ludzkość wszystkie grzechy, cierpienia i śmierć, które znamy z ostatnich 6000 lat, ponieważ kusiciel powiedział: „Zjedzcie zakazany owoc, a będziecie jak Bóg” (Rdz 3,5). Kiedy jednak Jezus Chrystus, „ostatni Adam... drugi człowiek” (1 Kor 15,45-47), został skuszony przez diabła, który , powiedział: „Idź precz ode mnie, szatanie!” (Łk 4,6+8). Paweł mówi w Flp 2,6, że Jezus Chrystus „nie uważał równości z Bogiem za coś, do czego należałoby dążyć”. Paweł opisuje Chrystusa jako „obraz” lub „odbicie Boga”. Gdyby Jezus był Bogiem, byłoby to wyraźnie zapisane w Biblii. Logicznie rzecz biorąc, Jezus nie może być jednocześnie obrazem Boga i samym Bogiem. Dla Pawła Jezus był więc doskonałym obrazem Boga, przede wszystkim dlatego, że Bóg w całej swojej pełni mieszka w Chrystusie (Kol 1,19; 2,9), co jednak nie czyni Chrystusa Bogiem. Obraz/odbicie nie jest oryginałem; jest to „reprezentatywne podobieństwo”. BÓG mieszkał również wśród Izraelitów, co również nie czyniło ich BOGIEM. Dla Żyda ta koncepcja jest czystym bluźnierstwem.
Nie zanieczyszczajcie ziemi, na której mieszkacie, pośród której Ja mieszkam; bo Ja, JHWH, mieszkam pośród synów Izraela. (4M 35,34)
I JA [JHWH] zamieszkam pośród synów Izraela i będę ich Bogiem. (Wj 29,45)
Jezus nie był niewidzialny; widziały go tysiące ludzi.
A Królowi wieków, nieprzemijającemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu BOGU, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków! Amen. (1 Tm 1,17).
A Ojciec, który mnie posłał, … Nigdy nie słyszeliście Jego głosu ani nie widzieliście Jego postaci(J 5, 37)
Nikt nigdy nie widział BOGA(J 1,18; 1 J 4,12)
• Pierworodny całego stworzenia
Wyrażenie „pierworodny całego stworzenia” (gr. prototokos) użyte tutaj w odniesieniu do Mesjasza odnosi się do jego pierwszeństwa w pozycji, a nie w pochodzeniu. Znaczenie to jasno wynika z Ps. 89,27: Tak więc uczynię go pierworodnym, najwyższym spośród królów ziemi. Paweł używa znanego tytułu mesjańskiego. Znany na całym świecie słownik Strong's Dictionary podaje (nr 4416.2 prototokos): pierwszeństwo, a nie pierworództwo. Opisuje to jego wyższość w swojej pozycji (Wj 4,22; Pwt 21,16-17).
Dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, ilekroć modlimy się za was (Kol 1,3)
i przyoblekliście się w nowego człowieka, który jest odnawiany ku poznaniu na obraz tego, który go stworzył (Kol 3,10)
Dla Pawła Jezus jest częścią stworzenia, a zatem istotą stworzoną. Paweł nie wierzył w realnie istniejącego Mesjasza, który byłby rodzajem boskiej istoty. Jezus uosabia mądrość BOGA, lepiej niż wszyscy poprzedni przedstawiciele BOGA (hebr. shaliah) przed nim. Dlatego Jezus mógł również powiedzieć, że był przed Abrahamem (J 8,58). Zanim Abraham przyjdzie (w czasie zmartwychwstania), ja (Mesjasz) już tu jestem. Mesjasz poprzedzi Abrahama w zmartwychwstaniu. Kolejną kwestią jest narodziny. Kiedy ktoś się rodzi, oznacza to, że był początek. Dlatego też w prologu Ewangelii św. Jana czytamy: „Na początku było Słowo”, a nie „W wieczności było Słowo”. Wyznanie nicejskie z 325 r. mówi: „zrodzony, a nie stworzony”. Próba kwadratury koła. Mesjasz jest oczywiście stworzony. Maria nie urodziła cielesnej powłoki, w której znalazło się miejsce dla istniejącej wcześniej istoty. Maria urodziła dziecko. Jezus został zrodzony w nadnaturalny sposób z kobiety w wyniku twórczego działania Ducha Świętego. Jezus był prawdziwym ludzkim dzieckiem. 700 lat przed jego narodzinami prorok Izajasz mówi o nadnaturalnym poczęciu, a nie o wcieleniu (Iz 7,14). Pogańskie koncepcje, które obficie znajdujemy w mitologii rzymskiej i greckiej, gdzie bogowie stają się ludźmi. W hinduskiej trójcy bóg Wisznu wciela się dziewięć razy jako człowiek. Dla wielu ewangelików anioł Pański jest wcielonym Chrystusem, dla Świadków Jehowy jest to archanioł Michał. Niezależnie od tego, który anioł został wybrany, wynik pozostaje ten sam. Koncepcja ta nie ma podstaw biblijnych. Żaden anioł w Starym Testamencie nie mówi nam, że pewnego dnia zostanie Mesjaszem. Podobnie Mesjasz w Nowym Testamencie nie mówi nam, co uczynił w Starym Testamencie. Krótka wizyta w najbliższej synagodze u rabina potwierdzi, że takie wyobrażenia nie mają podstaw w judaizmie. Żydzi słusznie czekają na człowieka, kogoś takiego jak Mojżesz, spośród swoich braci (Pwt 18,15; Dz 3,22). Mojżesz nie był aniołem ani istotą istniejącą przedtem. Aniołowie nie są naszymi braćmi, tylko człowiek może być naszym bratem. Kiedy Ewa twierdzi, że otrzymała swoje dziecko Kaina od JHWH (Rdz 4,1), chodzi o twórczą moc Ojca, tak jak w przypadku każdego żywego stworzenia (J 1,3; Ps 33,6).
• Cała pełnia boskości
Trójcyści używają takich pojęć jak pełny Bóg & pełny człowiek lub 100% Bóg & 100% człowiek, aby opisać Mesjasza. Pełnia jest rozumiana jako równość, aby wywnioskować tożsamość istoty, a tym samym co najmniej dwoistość. Ten rozdźwięk jest równie nieadekwatny, jak dobór słów. Nie ma sensu mówić o „niepełnym” Bogu lub 57,4% Bogu lub 33,3% człowieku. Jest to tylko kolejna niebiblijna próba użycia takich werbalizmów i nadmiernie rozbudowanych słów, aby nadać treści znaczenie, które w ogóle nie istnieje.
Zazwyczaj twierdzi się, że pełnia w Chrystusie oznacza, że jest on BOGIEM. Ta pełnia ma zatem odnosić się do wszystkich boskich cech, co oznacza, że Paweł faktycznie w pełni utożsamiał Jezusa z BOGIEM. Jednak jest odwrotnie. Ta pełnia odnosi się do całkowitego objawienia się BOGA ludzkości. Paweł uważa więc, że Jezus całkowicie objawił BOGA, a nie że Jezus jest BOGIEM. Autor Ewangelii św. Jana wskazuje na ten sam fakt, wyjaśniając, że Jezus był „pełen łaski i prawdy” oraz że „wszyscy otrzymaliśmy z Jego pełni, łaskę po łasce” (J 1,14.16).
Paweł celowo pisał o „BOGU w Chrystusie” (Ef 4,32; 1 Tes 2,14). Wyjaśnia, że „BÓG był w Chrystusie i pojednał świat z SOBĄ” (2 Kor 5,19). Wyłączna chrystologia „Bóg w Chrystusie” jest teocentryczna i stanowi przeciwieństwo chrystologii „Bóg jest Chrystusem”, która jest chrystocentryczna. Powinno być jasne: jeśli BÓG jest w Chrystusie, to fakt ten nie czyni Chrystusa BOGIEM bardziej niż fakt, że BÓG i Chrystus, którzy mieszkają w wierzących, czynią ich bogami lub Chrystusami. Pauliński obraz duchowej pozycji wierzących mówi: oni są „w Chrystusie”. Dla Pawła Jezus był więc doskonałym odbiciem BOGA, przede wszystkim dlatego, że BÓG w całej swojej pełni mieszka w Chrystusie (Kol 1,19; 2,9), co jednak nie czyni Chrystusa BOGIEM. pleroma J 1,16; Kol 1,19; 2,9) przyszedł do nas poprzez Słowo (gr. logos) od stworzenia aż do objawienia się pod koniec czasów poprzez swojego Syna (Hbr 1,1-2). Przez zamieszkanie w Immanuelu-Jeszua „BÓG jest z nami”.
Również wierzący powinni osiągnąć pełnię Boga:
„i poznać to, co przewyższa wszelką wiedzę: niezmierzoną miłość, jaką Chrystus ma do nas. W ten sposób zostaniecie napełnieni całą pełnią Boga” (Ef 3,19).
Słowo końcowe
Paweł wierzył w plan BOGA, który przewidywał panowanie Mesjasza nad tronami, władzami i mocami. Jezus jest kluczem do całego zamysłu Boga. Bóg miał Mesjasza na myśli podczas całego stworzenia. Dlatego stworzył wszystko przez Niego. Człowiek Jezus został objawiony w wyznaczonym czasie i jako pierworodny spośród wszystkich zmarłych kwalifikuje się do przewodzenia nowemu porządkowi (Ef 1,10) .
Ani ten, ani kilka innych wersetów (Rdz 1,26; Iz 9,5; J 1,14; 10,30; 20,28; Rz 9,5; Flp 2,6), które bardzo chętnie przytacza się jako „prawdę” o Trójcy Świętej, nie są w stanie przeważyć nad tysiącami wersetów biblijnego monoteizmu unitaristycznego. Kto nie zrozumiał monoteizmu Starego Testamentu, nie zrozumie również monoteizmu Nowego Testamentu. Powód jest prosty: nie ma żadnej różnicy między monoteizmem Starego Testamentu a Nowego Testamentu. Nowy Testament nie rozwija własnej doktryny o Bogu.
Mesjasz nie jest BOGIEM, ale doskonałym przedstawicielem BOGA (hebr. Shaliah). Nie jest Stwórcą, ale pośrednikiem stworzenia Nowego Przymierza.